Konyaspor yenilgisi, Hüseyin Hoca’nın sonu oldu.
Lig’den Süper Lig hayaliyle kurulan planlar, yapılan transferlerin yarattığı heyecan… Hepsi birer birer geride kaldı. Sezon öncesi kurulan pembe hayaller yerini karanlık bir tabloya bıraktı. Peki elimizde ne kaldı?
Lig sonuncusu bir takım…
Aslında her şey yolundaymış gibi görünüyordu. Ali Ekber Başkan ile o dönem yaptığımız görüşmelerde, transferlerin nokta atışı olacağı, Hüseyin Hoca ile tam bir uyum içinde oldukları vurgulanıyordu. Ligde kalıcı olmanın, belki de yeniden parlamanın planları hazırdı. Ancak sonra…
Önce gelmeyen transferler, ardından Başkan Ali Ekber Düzgün ile Hüseyin Hoca arasında yaşanan ve medyaya yansıyan-yansımayan tartışmalar, transferlerdeki usulsüzlük iddiaları… Bunlar önce bazı yöneticileri koltuklarından etti. Fakat işin sonunda okların Hüseyin Hoca’ya döneceği belliydi.
Sezona 5 maçta 0 galibiyetle başlayan takımda “Hüseyin Eroğlu istifa” sesleri yükselmeye başlamıştı. Derken alınan bir galibiyet ve beraberlik kısa süreli bir umut yarattı. Ama Konyaspor yenilgisiyle birlikte sular yeniden bulandı.
Bu süreçte Osman Sungur’un ayrılığı ve kulübün yaşadığı maddi sıkıntılar da sonun habercisiydi.
Ali Ekber Başkan gidince, Hüseyin Hoca’nın yalnız kalacağı çok netti.
Ve o yalnızlık, sonunu getirdi.
Aslında aynı kaderi paylaştılar…
Geride sahipsiz bir Gençlerbirliği kaldı.
Bugün Volkan Demirel ismi geçiyor. Doğru isim midir, emin değilim.
Ama emin olduğum bir şey var: Umudum az.
Keşke Samsunspor ya da Göztepe örneklerinde olduğu gibi uzun vadeli bir plan yapılsaydı. Keşke günü kurtarmak yerine geleceği inşa edecek bir strateji seçilseydi.
Ama maalesef, günü kurtarmak bu şehrin de, bu kulübün de değişmeyen kaderi oldu.
Kırmızı Kara için üzgünüm…
Sadece üzgünüm.
Saygılarımla.